Bir deneysel şiir: gotik enstantane

AĞZINDAN kan saçan bir hayvan 

Karanlıkta gözleri parlıyordu 

Yere baktığımda gördüğüm dehşet 

Kaburgaları ayrılmış bir ceset 

Anlatmıştı bana ta en başından 

Bu olayın gerçekleşeceğini cadı 

Uzun tırnakları, haçlı yüzüğüyle 

Henüz masaya sermeden tarotlarını 

Söylemişti bana, karanlıklar içinde 

Yere düşüp boynunu kırmadan önce 

Hani tevafuk olur ya sözle bir olay 

Dersin evet işaret, ezan gibi gelir oraya 

Kaburgaları ayrılmış bir ceset 

Nereden geldiğimi anlamadan buraya 

Elimden bırakmadım kartları asla 

Belki bozulur kehanet, fal, büyü 

Kendimi korkudan kapattım dolaba 

Bilmediğim bir hayvan yemeden cadıyı 

Saçıldı her yana tarot kartları, uyandı cadı 

Kalktı ayağa, kovdu hayvanı, açtı dolabı 

Dedi anlatma, gördüklerini kimseye, sakın 

Baktım ama görmeden, uykulu bir adım 

Attım dışarıya doğru, şiir gibi geldi etkisi 

Ayamadım, rüya mı gerçek mi, nasıl 

Kadın, karanlıklar kraliçesi gibi, gotik 

Büyücü, cadı, mecnun etti beni kendine 

Anlamadım ama dedim yine de anlatmam 

Ama ne oldu, fal baktın, hemen oldu ve niye 

Anlattı, o bir cindi bedenimi yiyen, ama 

Gördüğün, başka alem, ölmedim ben 

O beden başka beden, masa da dağılmadı 

Dolaba da girmedin, sadece tarot baktım 

Ve sen uyudun, gözün açık olarak, daldın 

Mekandan çıktın, ben anlattıkça kaçtın 

Kaçtıkça daldın; orada anladım, demek dokundu 

Korktuklarımı çıkardı önüme, sonuçta korkutur 

Geleceği bilmek herkesi, beni seni, şimdi anladım 

Cadı, gel beni çıkar bu faldan, bu sefer, kartları 

Güzel aç, bak dinliyor kapı aralığından o hayvan 

Korkma sen, dedi kırdım kalemini onun, gidebilirsin