NE zaman Üsküdar’dan ya da Galata köprüsünün oralardan geçsem sahil boyunca yan yana dizilmiş balıkçılar bende hayranlık uyandırır. Ben oradan geçip giderim ama onlar hep orada. Özellikle kendi köşelerini tutan balıkçılar. Saatlerce ve bir gün boyunca oradalar. Gün bitecek. Yarın da orada olacaklar. Sonraki gün de. Ve muhtemelen yine sonraki gün de. Belki belli günler orada olacaklar ve arada olmayacaklar ama biliyorum ki haftaya yine yan yana sıralanacaklar. Bir kova, bir sandalye, ağı fırlatılmış ve bir kenara yaslanmış bir olta, bazı bazı koyu muhabbetler, bazen de sadece denize doğru düşünsel dalışlar. Bazısının kovası doludur, bazısının boş. Bu işe girişenler için bu bir heves değil genelde bir yaşam tarzı. Sürekli oradalar çünkü. Yer tutuyorlar ve bir yaşam tarzına sahip oluyorlar. Denize açılan balıkçılardan bahsetmiyorum. Onlar bu işi mesleğe çevirmişler. Benim bahsettiklerim hobi olarak yapanlar. Hava kış da olsa, kapalı da olsa, yağmur da yağsa onları orada görürsün. Gerekli ...