SEVGİYİ nasıl bulacağız? Çukurda mı aradık hep biz bu sevgiyi? O çukurlara girdik ve karanlığın sarhoşluğunda boğulduğumuzu fark etmedik. Çünkü çok yalnızdık. Anlamadık. Razı geldik. Çünkü yalnızlık katlanılmazdı ve çukurun karanlığı parlıyordu. Atladık ve yandık. Şimdi bize her yer çukur ve her yer karanlık görünmede. Saf duygularla çocuksu bir adım attık ve yandık ya, Şimdi bizi kim barıştıracak tekrar? Kim inandıracak? İnsan nerede? Sevgi nerede? Yoksa ben de bir çukura ve karanlığa mı dönüştüm, Artık insanların içine düşüp kaybolduğu? Tabii ya, insan insanın çukuru ve karanlığıdır. Bundan kim muaf? Var bir muaf belki Ama o da bizden muaf... Yine de bırakma bizi Sev, lütfen ve keremen... Öyle sev ki Çokça dolalım Öyle dolalım ki Artık sığmasın ayaklarımız o çukurlara Ve kaybolmayalım o parlayan karanlıklarda Elden de başkası gelmez Gelen bu Sen gel